Het Godinnen-symposium in Centrum Jethro te Leiden, werd geopend met een wel heel bijzondere voordracht over de Godin Inanna. Een indrukwekkende voordracht van 2, of was het 3 uur, in dichtvorm (en niets van papier), prachtig gebracht door Els Molenkamp met stijlvolle muzikale intermezzo's. Els was ook aanwezig op de Pele dag. Hier haar uitgebreide reaktie:
Zondagavond. Moe maar voldaan na een heerlijke dag werken in mijn tuin. Mijn handen nog tintelend en prikkelend, nu de pen pakkend, om je te schrijven hoe ik genoten, ontzettend genoten heb van de manier waarop de me kennis hebt laten maken met de vuurgodin Pele. Enthousiast duikt zij steeds weer in me op. Haar afbeelding vind ik zo prachtig. Zeer, zeer verrast was ik, toen je me haar beeld stuurde met een lieve tekst erop. Ik wilde je om haar beeltenis vragen of waar ik deze zou kunnen vinden. En dan ligt het zomaar in de brievenbus! Bedankt! Het was voor mij de eerste keer dat ik (buiten de rituelen van het Katholicisme jaren en jaren geleden) deelnam in en met zo'n grote groep aan een ritueel gewijd aan een speciale (God of) Godin. Terwijl ik dit schrijf, denk ik: dat is helemaal niet waar omdat ik veel rituele gebeurtenissen beleefd heb tijdens opleidingen en mijn voorstelling over en met Inanna is feitelijk ook een rituele gebeurtenis. Maar goed het was deze keer anders en ik vond het fijn!
De 'voorbereidende' ochtend heeft hier aan meegewerkt. Het verhaal met de dia's, de visualisatie, jouw manifestatie etc. Heerlijk! De visualisatie bracht mij veel beelden. Het land, de mensen, de geluiden, de priesters, de danseressen, het klimaat, de landschappelijke omgeving, de zee en die immense vulkaan, het was tastbaar dichtbij en op de een of andere manier vertrouwd, herkenbaar. Zo wie zo was er dat hele oeroude, wat ik ook vind bij Inanna en Ereshkigal.